| ©Danique
IJsselstein,
Hersencentrum 2008
"Everyone
knows what attention is. It is the taking possession by the mind in
clear and
vivid form, of one out of what seem several simultaneously possible
objects or
trains of thought... It implies withdrawal from some things in order to
deal
effectively with others."
William
James,
Principles of
Psychology, 1890
William
James, één van de eerste grote psychologen,
formuleerde de beroemde bovenstaande definitie van aandacht. Al
jarenlang is
aandacht één van de meest onderzochte onderwerpen
van onderzoekers. Aandacht
speelt een belangrijke rol bij het waarnemen, denken, handelen en
(her)leren
van vaardigheden. Bij aandacht kan onderscheid worden gemaakt in:
activatie- of
arousalniveau, gerichte aandacht, verdeelde aandacht en volgehouden
aandacht.
Activatie-
of arousalniveau:
Iemand
presteert optimaal wanneer het activatie-, arousal-,
of alertheidniveau gemiddeld is.
Bij
onverwachte prikkels is men in staat het
activiteitenniveau te verhogen of langere tijd op voldoende
hoog niveau te houden.
Mensen
met een verminderd activatieniveau vallen regelmatig
in slaap wanneer zij niet geactiveerd worden, of de aandacht vermindert
opvallend tijdens handelingen of een gesprek. Mensen met een verhoogd
activatieniveau zijn onrustig, kunnen moeilijk stilzitten, zijn
prikkelbaar en
voortdurend op zoek naar nieuwe stimuli.
Gerichte
(selectieve) aandacht:
Bij
een goede gerichte aandacht richt men de aandacht op
één
taak en laat men zich niet afleiden door onbelangrijke prikkels.
Bij
stoornissen in de gerichte aandacht is de persoon niet
of onvoldoende in staat om irrelevante of minder relevante informatie
te
onderdrukken. Van een verhoogde afleidbaarheid is sprake wanneer de
persoon
zich tijdens een taak of het uitvoeren van handelingen regelmatig laat
afleiden
door onbelangrijke prikkels zoals geluiden op de gang of een
voorbijrijdende
auto. Een verminderde gerichte aandacht zal vooral naar voren komen in
een
drukke of meer complexe omgeving.
Verdeelde
aandacht:
Verdeelde
aandacht is de mogelijkheid om te reageren op meer
dan één taak tegelijkertijd of
op
verschillende elementen tegelijkertijd binnen een
complexe taak. Hierbij kan het gaan om zowel externe informatie
(gebeurtenissen
in de omgeving) of op informatie die intern is opgeslagen (denk- of
geheugenprocessen). Verdeelde aandacht speelt ook een rol bij het
uitvoeren van
meerdere geautomatiseerde taken naast elkaar.
Personen
met stoornissen in de verdeelde aandacht hebben
moeite met het uitvoeren van meerdere taken tegelijkertijd. De persoon
kan bijvoorbeeld
niet meer een gesprek voeren tijdens het lopen of andere activiteiten
van het
dagelijks leven.
Volgehouden
aandacht:
Bij
een ongestoorde volgehouden aandacht kan men de aandacht
voor de duur van een
(deel)activiteit
gericht vasthouden, bijvoorbeeld tijdens
een gesprek.
Personen
met stoornissen in de volgehouden aandacht hebben
moeite met het gericht vasthouden van hun aandacht. Tijdens een
relatief korte
taak lukt het vaak nog wel. Tijdens het dagelijks leven heeft men
echter vaak
te maken met tijdsdruk en een veelheid aan informatie, waardoor het
moeilijker
wordt de aandacht gericht vast te houden. Stoornissen in volgehouden
aandacht uiten
zich vaak in een versnelde vermoeibaarheid en een verminderde energie.
Bronvermelding:
-
Richtlijn Cognitieve Revalidatie Niet-aangeboren
Hersenletsel
Een
publicatie van Consortium Cognitieve Revalidatie,
December 2007
ISBN:
978-90-8839-034-0
-
van Zomeren AH, Brouwer WH. Clinical
Neuropsychology of Attention. New York,
Oxford:
University Press; 1994.
Lees
verder over adhd
|